Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Gedichten

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Latijn en Grieks.com Forum Index -> Overige berichten
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Charon
Patroklos


Geregistreerd op: 18-3-2006
Berichten: 6
Woonplaats: Belgica

BerichtGeplaatst: Zo Feb 12, 2012 10:48 am    Onderwerp: Gedichten Reageer met quote

Waar zitten hier de dichterlijke zielen? Wel, het idee achter dit topic is dat je je favoriete gedichten kan posten, eventueel ook eigen creaties enz.

Om te beginnen post ik twee favorieten.
Carmen 70 is van Catullus (voor mij zowat de coolste dichter die ooit geleefd heeft). Ik heb er mee kennisgemaakt in het vijfde jaar, ik ben intussen twee jaar verder en het blijft in mijn hoofd spoken.

Carmen 70

Nulli se dicit mulier mea nubere malle
quam mihi, non si se Iuppiter ipse petat.
dicit: sed mulier cupido quod dicit amanti
in vento et rapida scribere oportet aqua.

Mijn vrouw zegt, dat zij met geen man liever wil trouwen
dan met mij, zelfs niet als Juppiter zelf haar vraagt.
Zegt ze: maar wat een vrouw zegt tegen een vurige minnaar
moet men schrijven in de wind en het snelstromende water.
-------
Het tweede is van Kabir, een Perzische dichter uit de 15e eeuw. Voor mij gaat het over hoe voorwerpen een sterke emotionele waarde kunnen krijgen, de herkomst van materiaal, de microscopische wereld...

inside this clay jug there are canyons and pine
mountains, and the maker of canyons and pine
mountains
All seven oceans are inside, and hudreds of millions
of stars.
The acid that test goal is there, and the one who
judges jewels.
And the music from the strings no one touches,
and the source of all water
the God whom I love is inside
_________________
Deus DJ est.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mariken
Optimaat


Geregistreerd op: 31-8-2008
Berichten: 717

BerichtGeplaatst: Di Feb 14, 2012 9:25 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Leuk idee!

Moeilijk kiezen natuurlijk... Om te beginnen eerst maar 'Mijn moeder is mijn naam vergeten' van Neeltje Maria Min.

Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Ik vind het een mooi gedicht zowel wat betreft vorm (die herhaalde n/m-klanken, prachtig) als inhoud (die raakt me omdat het uitdrukt wat eenzaamheid is en hoe belangrijk familie en vrienden dus zijn).
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
haastrechtenaartje
Patroklos


Geregistreerd op: 1-2-2011
Berichten: 38

BerichtGeplaatst: Di Feb 14, 2012 9:29 pm    Onderwerp: Reageer met quote

misschien een beetje kinderachtig, maar m'n engels docent deed deze altijd: (the most beautiful flower


The park bench was deserted as I sat down to read
Beneath the long, straggly branches of an old willow tree.
Disillusioned by life with good reason to frown,
For the world was intent on dragging me down.
And if that weren't enough to ruin my day,
A young boy out of breath approached me, all tired from play.
He stood right before me with his head tilted down
And said with great excitement, "Look what I found!"
In his hand was a flower, and what a pitiful sight,
With its petals all worn -- not enough rain, or too little light.
Wanting him to take his dead flower and go off to play,
I faked a small smile and then shifted away.

But instead of retreating he sat next to my side
And placed the flower to his nose and declared with overacted surprise,
"It sure smells pretty and it's beautiful, too.
That's why I picked it; here, it's for you."

The weed before me was dying or dead.
Not vibrant of colors, orange, yellow or red.
But I knew I must take it, or he might never leave.
So I reached for the flower, and replied, "Just what I need."

But instead of him placing the flower in my hand,
He held it midair without reason or plan.
It was then that I noticed for the very first time
That weed-toting boy could not see: he was blind.

I heard my voice quiver, tears shone like the sun
As I thanked him for picking the very best one.
"You're welcome," he smiled, and then ran off to play,
Unaware of the impact he'd had on my day.

I sat there and wondered how he managed to see
A self-pitying woman beneath an old willow tree.
How did he know of my self-indulged plight?
Perhaps from his heart, he'd been blessed with true sight.

Through the eyes of a blind child, at last I could see
The problem was not with the world; the problem was me.
And for all of those times I myself had been blind,
I vowed to see the beauty in life, and appreciate every second that's mine.

And then I held that wilted flower up to my nose
And breathed in the fragrance of a beautiful rose
And smiled as I watched that young boy,
Another weed in his hand,
About to change the life of an unsuspecting old man.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Latijn en Grieks.com Forum Index -> Overige berichten Tijden zijn in GMT + 2 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:   
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Gebruikersgroepen

Powered by phpBB © 2001, 2006 phpBB Group